In deze tijd van de Ramadan is het voor Islamieten die de Ramadan volgen, alleen geoorloofd om na zonsondergang te eten. Dit wordt de Iftar maaltijd genoemd. Zo was ik afgelopen zaterdag uitgenodigd door de Marokkaanse Moskee in Alkmaar.

De PvdA Alkmaar zoekt een nieuwe

Soms zijn de verschillen klein, soms maakt ook één letter al een groot verschil. Wat dat eerste betreft, kijk maar naar de nipte voorsprong van de PvdA in Alkmaar ten opzichte van OPA. Nipt maar genoeg, met als groot voordeel dat wij de regie hadden bij de coalitievorming. Wat natuurlijk niet alleen maar voordelen met zich meebrengt, nog afgezien van de extra grote verantwoordelijkheid waaraan de huidige onrustige tijd sterk bijdraagt.

Nog net voor de zomervakantie presenteerde het college haar programma voor de komende vier jaar. Er zal flink bezuinigd moeten worden, zeker, maar er wordt ook geïnvesteerd. Zo worden alle Alkmaarse wijken grondig doorgelicht en waar nodig aangepakt. ‘Alle inwoners in de wijk zijn economisch zelfstandig’, ‘Alkmaarse wijken zijn schoon, heel en veilig’, ‘de huizen zijn passend en energiezuinig’, zomaar wat ideeën voor eisen waar de Alkmaarse wijken aan zouden moeten voldoen.

De laatste tijd hoor ik nogal eens de term ‘kansarm’ voorbijkomen. En ja, … het woord kansarm’ bestaat, en daarmee blijkt het fenomeen ‘kansarm’ realiteit. Maar wat is nou kansarm’. Ik denk dan wel eens aan die prachtige song van Nina Simone:Ain’t got no life; een psalm bijna.

Afgelopen week is de voorjaarsnota 2011 behandeld. Hierin stellen wij normaal gesproken de doelen vast voor 2011 en verder. Het coalitieakkoord tussen de PvdA en D66, VVD, GL en het CDA, staan onze prioriteiten. Het zou vreemd zijn als de PvdA Alkmaar nu zou komen met wensen die niet in het coalitieakkoord zouden zijn opgenomen.

Politici zijn het over één ding eens en dat is dat ze het niet met elkaar eens zijn. Dat hoort ook zo, op die manier kunnen alle Alkmaarders zich in hun vertegenwoordiging in de raad herkennen. Een column, door fractievoorzitter Paul Verbruggen

Sinds kort ben ik wijkwethouder voor de wijk Overdie. Overdie is een van de wijken die onder het vorige kabinet tot aandachtswijk is benoemd. Niet omdat het een vervelende wijk zou zijn, integendeel, maar omdat de verbeterplannen voor de wijk wel een duwtje in de goede richting kunnen gebruiken.

Enkele jaren geleden is het scholierenspreekuur ontwikkeld in het kader van het jongeren participatiebeleid, met als doel jongeren inzicht te geven in de werking van het gemeentebestuur en daarmee de betrokkenheid van jongeren te vergroten. Politiek is een heel abstract en voor jongeren vaak oninteressant begrip; door het volgen van het scholierenspreekuur zien jongeren in dat politiek geen “poppenkast” is, maar dat het maatschappelijke vraagstukken aan de orde stelt, die ook hen aangaan.

We zijn in de politiek gek op papier en documenten. Zo wordt op dit moment hard gewerkt aan het collegeprogramma, waarin precies te lezen staat wat dit college de komende vier jaar wil bereiken. Dat is mooi, maar ik ben de afgelopen weken maar eens begonnen met zelf vijf stippen op de horizon te zetten. In een paar zinnen samenvatten wat ik over vier jaar wil hebben bereikt. 

Op 2 april heeft Ondernemend Alkmaar een brandbrief gestuurd aan  alle politieke partijen die Alkmaar rijk is. De ondernemers maken zich zorgen over de bereikbaarheid van de binnenstad en willen desnoods de kaasmarkt bezetten om hun zorgen kracht bij te zetten. De uitnodiging om de zorgen verder te bespreken op het kantoor van de Kamer van Koophandel werd door alle politieke partijen geaccepteerd. Namens de PvdA Alkmaar was Hugo van Ballegooijen aanwezig. Welke opties lagen er?

Het alcoholgebruik van de jeugd is een algemeen maatschappelijk probleem. Dus Noord-Holland vormt daarop geen uitzondering. Op initiatief van PRIMO NH en de provincie Noord-Holland werd op 22 april de conferentie Jeugd en Alcohol “Noord-Holland Ontnuchtert” gehouden.

Op uitnodiging van Remco Cevat werd de gemeenteraad gevraagd aandacht te geven aan vijf  Alkmaarders die in Zaanstad op 10 maart 1945 werden gefusilleerd. In de afgelopen 64 jaar was dat niet gedaan. Spontaan heb ik meteen ja gezegd op zijn verzoek. Op 4 mei waren Anjo van der Ven, Miriam Hamberg en ik dus niet aanwezig in Alkmaar, maar in Zaanstad om onze Alkmaarders te gedenken die 65 jaar geleden hun leven lieten voor hun en onze vrijheid en veiligheid.

Dat er bezuinigd moet worden, is duidelijk. Blijkbaar kan het op veel terreinen, volgens alle rapporten, adviezen en suggesties uit ambtelijke hoek. Ik denk dan: ‘Ze zullen er wel voor geleerd hebben; de top van de ambtelijke pyramide’.